Staartstuk van de saildrive weer als nieuw

Als de boot uit het water wordt getakeld, is het spannend om te ontdekken hoe het onderwaterschip er uit ziet. Dat was zeker het geval toen we de NOMAS vorig najaar op de wal lieten zetten.
Staartstuk van de NOMAS

Staartstuk weer als nieuw (links). Rechts de oude versie.

Die ochtend begon al helemaal verkeerd. Enkele dagen eerder had ik de filters van de motor vervangen, de olie ververst en de motor laten proefdraaien. Dat verliep allemaal voorspoedig, maar op de ochtend dat we naar de kraan moesten varen, weigerde de motor dienst. Elke keer als we een beetje gas gaven sloeg onze trouwe Volvo af. Met de nodige stuurmanskunst slaagden we erin zonder schade naar een steiger te manoeuvreren. Daar ben ik twee uur aan het sleutelen geweest om het euvel te verhelpen.

Lucht in het systeem

Uiteindelijk ontdekte ik, dat een ringetje van het groffilter niet voldoende afdichtte waardoor er voortdurend lucht in het brandstofsysteem kwam en de motor onvoldoende toeren kon maken. Toen ik de oorzaak van het probleem had gevonden, was de reparatie een fluitje van een cent. Toch was het tochtje van de haven naar de kraan niet echt ontspannen. Elk geluidje leek te duiden op een nieuw probleem, maar tenslotte hingen we die dag, enkele uren later dan de bedoeling was, in de takels. Eenmaal op de bok sloeg ons de schrik om het hart. De anodes bij de schroef en het staartstuk van de saildrive waren compleet verdwenen. Echt helemaal weg. Slechts de schroefjes waar ze mee vast hadden gezeten hadden de elektrolyse overleefd. “Looks very bad”, zei de man die onze verrichtingen belangstellend gadesloeg. “Look here”, deed hij er nog een schepje boven op en hij wees naar de putten in het aangevreten staartstuk.
Kiel van de NOMAS

Ook de kiel ziet er weer uit zoals het hoort. Nu alleen nog blauw kleuren.

“Yes, I can repare it”

Al snel doemden er visioenen op van een complete vervanging van de saildrive. “Can you repare it?”, vroeg ik enigszins vertwijfeld aan een vakman. Zijn professionele oordeel stelde mij gerust toen hij de legendarische woorden “Yes, we can” sprak. Nu, ruim drie maanden later, kunnen we opgelucht ademhalen. ’t Ziet eruit als nieuw, nietwaar? Voor de zekerheid laten we nu twee extra anodes op de kiel monteren. Die zouden het gevaar van elektrolyse het hoofd moeten bieden. Oh ja, de kiel was ook  aangetast, maar die is weer als nieuw. Hij moet alleen nog een blauw kleurtje krijgen. Of misschien wel zwart.
Getagd , . Bladwijzer de permalink.

Over Cees van Dijk

Cees werkte als hoofdredacteur bij een grote uitgeverij. Nu werkt hij freelance voor verschillende kranten, schrijft en redigeert hij teksten, organiseert hij schrijfcursussen en -workshops, geeft hij teksttrainingen en begeleidt hij auteurs. Zie www.ceesvandijk.nl.

2 reacties op Staartstuk van de saildrive weer als nieuw

  1. Guy Dhondt zeggen:

    Anodes opgebruikt….over welke periode hebben we het.

    Een gesprek met de eigenaar van een First 31.7, had steeds problemen met zijn koeling.
    Boot eruit, nagezien, te water…daarna terug van het zelfde. Bleek dat er mosselzaadjes via de koelopeningen naar binnen waren gekomen en dat daar mosselen aan het ontwikkelen waren.

    • Cees van Dijk zeggen:

      In het voorjaar hebben we een duiker de anodes laten controleren. Toen was alles in orde. Zes maanden later waren ze compleet ‘opgevreten’. Wat dat probleem met die koeling betreft, wij hebben het ook gehad. De oplossing: de waterslang van de steiger aansluiten op de aanvoer van het koelwater, druk erop en de schelpjes en andere ongerechtigheden spoelden via de openingen in het staartstuk naar buiten.

Wij zijn benieuwd naar uw reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.