Eerste kilometers in Marokko

De oversteek naar Marokko is veel meer dan een simpele route van A naar B. Het is een zintuiglijke overgang van het vertrouwde Europa naar de bruisende ziel van Noord-Afrika. Terwijl de Spaanse kustlijn langzaam verdwijnt, voelen we een toenemende gezonde spanning. In deze blog nemen we je mee tijdens onze rit: van de bureaucratie in de haven van Tanger-Med tot de artistieke rust in Asilah.

Onze reis begint eigenlijk al op het Spaanse vasteland. Voor wie met de camper naar Marokko gaat, hoort een bezoek aan Carlos van Viajes Normandie echt bij het ritueel. Het is een bijzonder moment. We kopen ons ticket en krijgen een fles wijn en wat snacks mee terwijl Carlos de laatste praktische tips met ons deelt. Het voelt als het startschot van een groot avontuur.

Eenmaal op de boot begint het echte werk. We staan zij aan zij in de rij bij een klein kantoor om de witte formulieren in te vullen. Die felbegeerde paspoortstempel is het officiële toegangsbewijs voor je camperreis door Marokko.

Tip: neem je eigen pen mee. Die zijn aan boord schaarser dan een parkeerplek in Amsterdam. Pas als de stempel met een luide klap in ons paspoort staat, kijken we elkaar aan en beseffen we: we zijn echt in Afrika.

Oversteek naar Tanger-Med

Bij aankomst in de haven van Tanger-Med worden we direct in het diepe gegooid. Hoewel het een moderne haven is, voelt de douanecontrole als een georganiseerde chaos. De ervaring is een mix van geduld en verbazing. We gaan door een aaneenschakeling van controles. Soms moet de camper door een enorme X-ray scanner voor een grondige inspectie.

We krijgen een wit papiertje dat fungeert als ons tijdelijke Marokkaanse kentekenbewijs voor de camper. Bewaar dit goed. Rustig blijven en glimlachen is hier de sleutel. Laat je drone vooral thuis, want de import hiervan is streng verboden.

Wat betreft internet, we wachten nog even met die dure simkaarten in de haven. Dat doen we later wel. We rijden direct door naar Asilah waar we voor ongeveer 10 euro maar liefst 10 GB data scoren bij Maroc Telecom.

Politiecontroles in Marokko

Nog maar net onderweg op de N1 zien we in de verte de rood-witte pionnen en de bekende stopborden. Ons hart gaat even wat sneller kloppen als een agent in een strak uniform ons met een resoluut handgebaar naar de kant dirigeert. Voor een eerste keer voelt dit best spannend, maar we leren al snel dat dit gewoon bij het Marokkaanse ritme hoort.

De agent komt naar het raampje en vraagt beleefd naar onze papieren. We geven hem onze paspoorten en het witte document van de douane. Hij bekijkt ze aandachtig, vraagt waar we vandaan komen en wenst ons met een brede glimlach “Bienvenue au Maroc”. Het is een lesje in onthaasten.

In Marokko is de politie er niet alleen voor controle, maar vaak ook voor je eigen veiligheid. Onze tip: houd je documenten in een mapje binnen handbereik en blijf altijd vriendelijk. Een “Bonjour” of “Salam” doet wonderen.

Snelweg of de kustweg N1

Zodra de havenpoorten achter ons sluiten, ligt de weg naar het zuiden open. We staan voor een keuze. De snelweg naar Rabat is modern en efficiënt, maar we voelen dat we dan de ziel van het land missen.

Wij kiezen voor de kustweg, de N1. Het is de perfecte route voor een eerste kennismaking met Marokko. Hieronder zie je waarom.

Zintuiglijk spektakel, rijden op de N1

Rijden op de N1 is een groot feest. De weg voert ons langs de Atlantische Oceaan met spectaculaire vergezichten. Het landschap is verrassend groen. In de camper ruikt het heerlijk naar de eucalyptusbossen en de velden vol sinaasappels.

We kijken onze ogen uit. Overal zien we boeren die hun oogst direct vanaf het land verkochten. De verkeersregels in Marokko vragen wel om een flexibele instelling. We zien voetgangers op de pechstrook en vrachtwagens die zo hoog zijn opgeladen dat we even onze adem inhouden. En dat getoeter? Dat is geen agressie, maar een vriendelijk “hallo, ik ben er ook”. We raken er snel aan gewend.

Asilah als eerste camperstop

Na ongeveer 30 kilometer zien we de okerkleurige Portugese muren van Asilah verschijnen. Het voelt direct als een warme deken. De sfeer is er opvallend gemoedelijk en dat is precies wat we nodig hadden na de hectiek bij de grens.

Asilah is een echte kunststad. Sinds de jaren ’70 sieren muurschilderingen de witte gevels van de medina. Het is een doolhof van smalle steegjes en blauwe deuren waar we heerlijk in verdwalen. Omdat het een volledig voetgangersgebied is, komen we er echt tot rust.

Onze persoonlijke aanraders voor je eerste dag

• Krikia Viewpoint. Na aankomst lopen we naar de stadsmuren voor een uitzicht over de oceaan dat je niet snel vergeet.
• De zonsondergang. Aan het eind van de middag gaan we naar de muren. Het is de plek om samen met de locals de zon in de zee te zien zakken.
• Vers ontbijt. Als we met de camper bij het strand staan, regelen de lokale gardiens ’s ochtends vers brood voor ons. Voor een paar dirham begint de dag perfect.

Die eerste uren in een nieuw land kunnen overweldigend zijn. Maar als we op een terrasje zitten met ons eerste glas dampende muntthee, weten we het zeker: dit is het begin van een onvergetelijke camperreis door Marokko.