Het is vijf uur en het is nog aardedonker. Voor ons extreem vroeg gaat de wekker in onze camper in Los Barrios. De nacht is onrustig geweest; een lichte spanning nam bezit van ons. Hoewel we vaker grenzen passeren, voelt de oversteek met de ferry naar Marokko toch als een echt avontuur. Dit is niet zomaar een landsgrens, dit is een overstap naar een andere wereld.
Na een vluchtig ontbijt starten we de motor van onze camper en zetten we koers richting Algeciras terwijl de rest van de wereld nog diep in slaap lijkt. Rond zes uur rijden we het imposante haventerrein van Algeciras op. Felle havenlichten werpen lange schaduwen op het natte asfalt, maar de echte hoofdrolspeler vanochtend is de Levanté. Die waait hard, heel hard.
Terwijl we na de eerste controle van onze tickets en de paspoorten in de rij wachtende auto’s aansluiten, rukt de wind aan de camper. Dit herinnert ons opnieuw aan de krachten van de natuur waar we straks in de Straat van Gibraltar mee te maken krijgen.
Nu moeten we geduld oefenen. Twee uur lang staan we in de rij voordat we eindelijk het teken krijgen dat we aan boord mogen. Die tijd vullen we door voor de tiende keer de papieren te controleren: paspoorten, kentekenbewijs en groene kaart. Wanneer het startsein voor het inschepen dan eindelijk komt, gaat het verrassend vlot. In de haven is de logistiek een geoliede machine. Voor we het weten staan we geparkeerd op het autodek. Eigenlijk valt het allemaal reuze mee; de eerste horde is genomen. Op naar de paspoortcontrole.
Ruige zee tijdens oversteek
Zodra de camper op de handrem staat en we alles zeevast hebben gezet, haasten we ons naar het passagiersdek. Een belangrijke les die we tijdens onze voorbereiding hebben geleerd: zet direct je telefoon op de vliegtuigstand. Zodra je het open water opgaat, kunnen de roamingkosten binnen enkele minuten de pan uit rijzen. Tijdens deze reis vertrouwen we op onze MiFi-router met een datakaartje van Maroc Telecom, zodat we straks in Marokko gewoon online kunnen blijven zonder financiële verrassingen.
We haasten ons naar de balie van de immigratie-ambtenaar. Het is een klassiek tafereel: hij komt pas naar zijn kantoortje op het moment dat de motoren trillen, de trossen losgaan en de boot daadwerkelijk vertrekt. Omdat we als een van de eersten aan boord zijn gereden, staan we ook hier weer vooraan in de rij. De stempels in onze paspoorten zijn snel gezet, een geruststellend idee. Daarna is het tijd om aan dek te gaan en even uit te waaien.
Normaal gesproken duurt de overtocht ongeveer anderhalf uur, maar vandaag is alles anders. Jaren geleden zeilden we hier met onze NOMAS en we weten dat stroom tegen wind, zoals nu, voor een onstuimige zee kan zorgen. Het schip beweegt flink op de deining en ligt behoorlijk te stampen door de zware zeegang.
Wanneer we de kust van Marokko naderen, blijkt dat we nog niet direct de haven van Tanger Med in mogen varen. Blijkbaar moeten we wachten op toestemming van de havenautoriteiten. Terwijl we op de golven liggen te rollen, voelen we het schip steeds heftiger schommelen. De poort naar Afrika laat zich niet zomaar openen.
Tanger Med, de poort naar Afrika
De aankomst in de haven van Tanger Med is indrukwekkend. Het is een hypermoderne haven, maar de procedures voelen nog ouderwets grondig aan. We rijden van de boot af en belanden in een carrousel van controles.
In totaal krijgen we te maken met vijf verschillende douanecontroles. De ene beambte wil de paspoorten zien, de andere controleert de papieren van de camper, en weer een ander werpt een snelle blik in onze leefruimte. “No drones, no guns?”, vraagt hij.
Ondanks de opeenvolgende controles en de scan van de camper verloopt alles zonder problemen. We hebben een klein, toegestaan bedrag aan dirhams bij ons om de eerste kosten op te vangen. Dat geeft rust, want we hoeven niet direct op zoek naar een pinautomaat in de drukke haven. Na de laatste check zwaait de slagboom definitief omhoog en rijden we echt Marokko binnen. We kijken elkaar aan en geven een ‘high-five’. We zijn er.
Naar Asilah, water en vergane glorie
We kiezen voor de tolweg richting het zuiden, naar Asilah. De tol bedraagt ongeveer 10 euro en, zoals verwacht, moeten we contant betalen. Het landschap om ons heen is groen en weids, maar de sporen van de recente stormen zijn overal zichtbaar. Omgewaaide bomen en veel water op de landerijen.
Wanneer we aankomen bij Camping Echrigui in Asilah, schrikken we even. De camping staat voor een groot deel onder water door de hevige regenval van de afgelopen dagen. Het is een triest gezicht. Overal liggen plassen en de paden zijn modderig.
De storm heeft duidelijk huisgehouden en er is veel schade aan de infrastructuur. Het is overduidelijk dat de camping de laatste tijd verwaarloosd is; het sanitair en de algemene voorzieningen hebben hun beste tijd gehad.
Toch worden we gastvrij ontvangen. Na wat manoeuvreren vinden we nog net een droog plekje waar de wielen van de camper niet wegzakken in de modder. De prijs voor een overnachting is omgerekend ongeveer 10 euro, inclusief elektriciteit.
Marokko verwelkomt ons
Ondanks de staat van de camping en de vermoeidheid van de lange dag en de inspannende reis, overheerst er een gevoel van euforie, we zijn in Marokko. Terwijl ik dit schrijf, hoor ik op de achtergrond het constante, machtige gebulder van de Atlantische Oceaan die tegen de kust slaat. Het is een oergeluid dat alle stress van de overtocht, de grenscontroles en de korte nacht direct doet vergeten.
Voorzichtig probeert de zon door de wolken te breken en de wind lijkt iets te gaan liggen. We sluiten de camper af en wandelen twee kilometer over de boulevard naar de medina van Asilah. Witgekalkte muren met de kenmerkende blauwe accenten wachten op ons. Nu is het Marokkaanse avontuur echt begonnen.
Checklist, overtocht Marokko met de camper
- Telefoon uit. Schakel roaming en je Europese simkaart uit zodra je aan boord gaat om hoge kosten te voorkomen, hoewel wij lang verbinding met de Spaanse provider hadden.
- Internet. Gebruik een MiFi-router met een lokale datakaart (zoals van Maroc Telecom) voor betaalbaar internet. Wij kochten een simkaartje bij Carlos in Los Barrios en betaalden 20 euro voor 20 GB.
- Cash is king. Zorg voor contant geld voor de tolweg (ca. 10 euro) en de camping (ca. 10 euro). Eventueel wisselen bij Carlos of bij aankomst in Tanger Med. Overigens hebben we volop pinautomaten gezien.
- Eerste valuta. Neem een klein bedrag aan Marokkaanse dirhams mee voor de eerste uitgaven.
- Paspoortcontrole. Ga direct na het inschepen naar de immigratie-ambtenaar. De wachtrij kan soms lang zijn.
- Geduld. Houd rekening met extra wachttijd voor het inschepen (wij waren twee uur voor vertrek in de haven) en een aantal douanecontroles bij aankomst in Tanger Med.
Zie ook de informatie op onze pagina over Marokko. Daar verzamelen we informatie voor thuisblijvers en voor degenen die een reis door Marokko maken of voorbereiden. Heb je een tip, advies of toevoeging? Laat het weten (Contact met Ankie en Cees).
Geef een reactie