Voor anker bij de Langehoekspolle.

Ankeren bij de Langehoekspolle

In Friesland zijn prachtige plekjes om te ankeren. Helaas vaak niet voor ons. Vanwege de diepgang van 1,80 meter kunnen we op de meeste Friese meren nauwelijks buiten de vaargeul komen. Op de Fluessen hebben we meer ruimte.

Wanneer we na een week uit Sneek vertrekken, staat er een stevige wind. Als we aanleggen bij de nieuwe steiger – boven het aquaduct in de Houkesloot – lijkt het wel of de weergoden er nog een Beaufort bovenop gooien. Dat merkt ook de Zwitserse bemanning van een huurboot die nog net ons anker kan ontwijken.

Naar de Langehoekspolle

Bij Heeg proberen we achter het eiland een plekje te vinden om te ankeren, maar al snel dreigen we vast te lopen in de modder. Helemaal vertrouwen op de gegevens van de Navionics waterkaart kunnen we niet, zo blijkt al snel. Om elk risico te vermijden, besluiten we een andere ankerplek te zoeken.

Vertrouwen op de gegevens van de kaart, of niet?

Pal tegen de harde wind in varen we naar de Langehoekspolle, een eiland in de Fluessen. Daar moet ruim voldoende water staan, toont de waterkaart. Ook liggen we daar lekker in de luwte, denken we. Voorzichtig sturen we de vaargeul uit. Al snel zien we de dieptemeter teruglopen naar twee meter. Langzaam kruipen we naar de Langehoekspolle, het oostelijke eilandje in de Fluessen dat ook wel Konijneneiland wordt genoemd.

Nergens raken we de bodem

Op een afstand van nog geen honderd meter van de oever laten we het anker vallen. Nergens raakt de NOMAS de bodem. Ach, het is hier overal zachte modder. In Friesland vind je nu eenmaal geen rotsen.

Langehoekspolle of Konijneneiland in de Friese Fluessen.
Bij de Langehoekspolle gooien we het anker uit.

Tijdens onze reizen hebben we op tal van plekken geankerd. Soms werd onze nachtrust wreed verstoord als er onverwacht een flinke deining kwam opzetten. Op de Fluessen verwachten we dat probleem niet. Als in de loop van de nacht de wind aantrekt, geraken we steeds meer uit de beschutting van het eilandje. Bij het krieken van de dag besluiten we te vertrekken. Net als we ankerop willen gaan, barst er een indrukwekkende bui los. Flinke hagelstenen kletteren op de boot.

Pal tegen de harde wind in

Haast hoeven we niet te maken, want de brug bij Warns draait pas om negen uur. Met een knoopje of vier varen we in westelijke richting, pal tegen de harde wind in. Voor degenen die de Fluessen niet kennen, als hier een windkracht zes uit het zuidwesten over het meer blaast kan het behoorlijk oncomfortabel zijn.

Bij de brug in Warns zien we dat een aantal jachten ligt te wachten. ”Volgens mij draait de brug niet”, zegt Ankie. ”Ik zie daar allemaal werklui.” Met die harde wind voor de brug rondjes draaien totdat we een opening krijgen, zien we niet zitten. Maar veel ruimte om ergens vast te maken is er ook niet.

Dan springt het licht op rood-groen en even later op groen. Zonder geluk vaart niemand wel en dit keer hebben we het geluk aan onze zijde. Op naar Stavoren.


advertentie


Ankie en Cees

Ankie en Cees van Dijk
Ankie en Cees van Dijk.

Onderweg naar bekende en onbekende bestemmingen. Ankie en Cees van Dijk reizen, ontdekken en bloggen.

Lees meer…

NOMAS nieuwsflits

Blijf op de hoogte van onze belevenissen en ontvang gratis tips over onze trips.


Advertentie

.

Meer berichten

  • Goudse boerenkaas in Portugal

    Overnachten bij de boerderij waar Goudse boerenkaas wordt gemaakt.

    Aan de Portugese westkust in het Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina bij Odemira ligt de boerderij van Frans Amt en Martine van ‘t Westende. Nog geen kilometer naar het westen beukt de Atlantische Oceaan tegen de rotsen. Deze bijzondere plek voor een melkveebedrijf is onze volgende bestemming. Hier doen we ons tegoed aan ambachtelijk […]

    Lees meer…


  • Nostalgisch tripje door de Algarve

    Kust Algarve

    In 2006 meerden we onze boot af in de marina van Portimão. Vaak hebben we langs de schitterende kust van de Algarve gezeild. Ook plaatsen als Lagos, Ferragudo, Albufeira, Villamoura en Villa Real de Sant Antonio bezochten we regelmatig. Favoriet was de ankerplaats bij Culatra, een eiland ten zuiden van Faro. Nu rijden we met…

    Lees meer…


  • Opnieuw slenteren door Sevilla

    Koetsjes in Sevilla

    Acht jaar geleden slenterden we door Sevilla. Nu we in de buurt zijn willen we deze bruisende Spaanse stad nog een keer bezoeken. Bij Dos Hermanas vinden we een camperplaats met een bushalte voor de deur. Met het openbaar vervoer ben je binnen een half uur in het centrum van Sevilla, staat op de website…

    Lees meer…


  • Via de woestijn naar La Peza

    La Peza

    Wakker worden als de zon langzaam uit de zee omhoog komt. Dat gebeurt als we in Santa Pola naar buiten kijken. Langzaam zien we een koperrode bol verschijnen. Tegelijk gaat de temperatuur snel omhoog. Vandaag willen we naar La Peza, zo’n dertig kilometer voor Granada. Tijdens de rit vergapen we ons aan het steeds ruiger…

    Lees meer…


advertentie


Wij zijn benieuwd naar je reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.