Bloemenpracht in Paramaribo, Suriname.

Reisverhalen schrijven is werken

Om met een cliché te beginnen: een goede voorbereiding is het halve werk. Laat nou net dat halve werk er vaak bij inschieten als het gaat om het schrijven van een boeiend reisverhaal. Opmerkelijk, want die voorpret moeten we niet onderschatten. Menig vakantieganger is al tijden voor vertrek druk in de weer met het verzamelen van informatie over de reisbestemming. Zorgvuldig wordt een selectie gemaakt van de kleding die vereist is en welke route gevolgd moet worden. Ook een overzicht van de niet te missen bezienswaardigheden behoort bij de voorpret.

Plezierig werk, dat wel

Zo ook de professionele schrijvende reiziger, maar die doet er nog een schepje bovenop. Althans, in de meeste gevallen. Misschien komt dat doordat die niet voor zijn lol op pad gaat. “Het blijft wel werk hoor. Plezierig werk, dat wel. Maar gewoon werk”, was vaak de reactie op jaloerse uitlatingen als iemand uit mijn werkkring op het punt stond af te reizen naar een exotische bestemming. Om met een boeiende reisimpressie terug te keren.

Zonder dat de aanstaande reiziger zich dat realiseerde, sloeg hij daarmee de spijker op de kop. Schrijvend reizen betekent hard werken en vereist noeste arbeid. Tenminste als je thuis wilt komen met een doorwrocht verhaal of onderweg regelmatig een lezenswaardig blog wilt publiceren. 

In de binnenstad van Hamburg

Dat werk begint thuis. Laten we een praktische situatie onder de loep nemen, bijvoorbeeld de uitnodiging die ik kreeg van een toeristenbureau in een Duitse havenstad. Naast een voorbeschouwing over een aanstaande beurs in het expositiecomplex zouden we, aldus de uitnodiging, een interessante toeristische toer maken door de binnenstad van Hamburg. Zoals viel te verwachten, werd in mijn werkring direct een relatie gelegd met de fameuze Reeperbahn in het al even bekende Sankt Pauli.

Gemeentehuis Hamburg (foto wikipedia.org).
Gemeentehuis Hamburg (foto wikipedia.org).

Nu kende ik Hamburg al van eerdere bezoeken en ik was altijd gefascineerd door de enorme bedrijvigheid in en rond de haven. Toen ik in de jaren ’90 voor het eerst in de stad verzeild raakte, was vrijwel het gehele haventerrein een vrijhandelszone. Overal kwam je slagbomen en controleposten tegen. Met het opheffen van de grenzen binnen Europa verdween ook dat douanegebied.

Uitgebreid bronnenonderzoek

Nadat ik mijn voornemen om van de uitnodiging gebruik te maken bekend had gemaakt, moest ik verschillende keren uitleggen wat ik in hemelsnaam in Hamburg had te zoeken. Toeristisch gezien was er niets te beleven, zo luidden de opvattingen.

Die negatieve geluiden riepen bij mij het gevoel op dat ik, waarschijnlijk geheel tegen de verwachting in, extra mijn best moest doen om met een aantrekkelijk verhaal thuis te komen. In de weken voorafgaand aan mijn vertrek besteedde ik elk vrij moment aan onderzoek. Internet is een dankbare bron, maar in de bibliotheek vond ik minstens zoveel betrouwbare informatie. Gestaag groeide het gevoel dat mijn trip naar een van de grootste havensteden van Europa niet zonder resultaat zou blijven.

Miniatuurauto’s, vliegtuigen en schepen

Dankzij die gedegen voorbereiding belandde ik in een geheel gerenoveerde voormalige industriewijk van de stad. Daar bevond zich het maritiem museum waar ontelbare – schattingen gaan uit van enkele tienduizenden – miniatuur auto’s, vliegtuigen en schepen stonden opgeteld.

Maritiem Museum Hamburg (foto: Michael Zapf Pressefotografie).
Maritiem Museum Hamburg (foto: Michael Zapf Pressefotografie).

Uren heb ik er doorgebracht. Net als in de trendy café’s en restaurants in de naaste omgeving. Ook de tunnel die de twee oevers van de Elbe met elkaar verbindt, heb ik bezocht. Door mijn onderzoek voorafgaand aan mijn reis kon ik daar een boeiend artikel aan wijden.

Die oeververbinding, de St. Pauli-Elbetunnel, ook wel Alter Elbetunnel genoemd, is gereedgekomen in 1911 en kostte ruim tien miljoen goudmark. Op 22 juli 1907 startte de Duitse aannemer Philipp Holzmann, onder toezicht van Otto von Stockhausen, met de bouw.

Alter Elbetunnel in Hamburg.
Alter Elbetunnel in Hamburg (foto Wikipedia.org)

Om onder water te kunnen werken, werd er overdruk in de werkkamers gerealiseerd. Regelmatig werden de arbeiders vanwege de drukverschillen slachtoffer van de caissonziekte. Van de 44-duizend arbeiders overleden er drie tijdens de bouw en meer dan zeventig kregen ernstige gezondheidsproblemen. 

De Alter Elbetunnel tussen het centrum van de stad en de kades en werven aan de zuidelijke oever van de rivier, is bijna 450 meter lang en de bodem ligt 24 meter onder het maaiveld. Er zijn twee tunnelbuizen met een diameter van zes meter. Voor veel havenarbeiders betekende destijds de tunnel een behoorlijke verkorting van de reistijd.

Fietsers gratis in de tunnel

Om de tunnelbuizen te bereiken zijn er aan beide zijden van de rivier vier liften geïnstalleerd. Die brengen voetgangers, fietsers en auto’s van het straatniveau naar de tunnel en terug. 

Als je in Hamburg bent is een bezoek aan de tunnel de moeite waard. Het gehele jaar kunnen fietsers gratis afdalen naar een van de tunnelbuizen om er aan de andere oever met de lift weer uit te komen. Motorvoertuigen kunnen alleen van maandag tot en met vrijdag tussen 8 uur en 18 uur gebruik maken van de tunnel.

Ziehier een beschrijving van de bijzondere tunnel in Hamburg. In vrijwel elke gids van de stad staat het bouwwerk in soortgelijke bewoordingen beschreven. Interessant, maar het blijven feiten en cijfers waar geen enkele emotie uit spreekt.

‘Dat wil ik ook’

Kan het anders? Zeker. Om te beginnen kun je zelf van de tunnel gebruik maken en beschrijven hoe het is om met de lopende of fietsende forensen gebruik te maken van de meer dan honderd jaar oude oeververbinding. Je kunt de lezer meenemen tijdens mijn wandeling of fietstocht. Na het lezen van je tekst zou de lezer moeten denken, dat wil ik ook.

Hattem, achteringang Anton Pieckmuseum.
Hattem, Anton Pieckmuseum.

Dat een degelijke voorbereiding tot aangename verrassingen kan leiden, is duidelijk. Als de voorbereidingen, de oriëntatie is voltooid, is het verstandig enige tijd te nemen om alles te laten bezinken. Ordening van alle gegevens. Niet alleen op papier of in digitale bestanden op de computer, maar ook in je hoofd.

Kijken, luisteren, proeven, ruiken

Nadat we de gedegen voorbereiding achter de rug hebben, de verzamelde gegevens hebben omgevormd tot behapbare informatie en een reisplan hebben gemaakt, begint op de plaats van bestemming het echte werk. Daar start een ware ontdekkingsreis beginnen die begint zodra we uit het vliegtuig, de bus, de auto of de trein stappen. Waarnemen, kijken, luisteren, ruiken, proeven en indrukken opdoen. Dit alles natuurlijk met het opschrijfboekje in de ene, de pen in de andere hand, de camera onder handbereik.

Dit is het moment waarop de gedegen voorbereiding zijn vruchten afwerpt. Nu hoeven we niet langer de gebaande paden te volgen, de geijkte plekken te bezoeken. Nee, het avontuur begint. Onze zoektocht naar het onbekende vangt aan en we kunnen onze lezers verrassen.

Dorpstafereel in Cuba.
Dorpstafereel in Cuba.

Ankie en Cees

Ankie en Cees.
Ankie en Cees van Dijk.

Onderweg naar bekende en onbekende bestemmingen. Ankie en Cees van Dijk reizen, ontdekken en bloggen.

Lees meer…


Advertentie

NOMAS nieuwsflits

Blijf op de hoogte van onze belevenissen en ontvang gratis tips over onze trips.


Advertentie



Meer berichten

  • Uitstapje naar bruisend Altea

    Uitzicht vanaf de oude stad van Altea.

    Onze reisplannen waren anders, maar we aarzelen nooit om onze route bij te stellen als dat nodig is. Zo komen we opnieuw terecht in Altea. Daar vinden we na afloop van de weekmarkt een plaatsje op een van de gratis camperplekken op korte afstand van de boulevard en het oude centrum. Tijdens ons verblijf op…

    Lees meer…


  • Bochtige route door de bergen

    Moraira

    Even lijkt het weer ons minder goed gezind, maar in de zon en uit de wind is het aan de kust prima uit te houden. Dat merken we als we in Moraira arriveren. Vandaar maken we een tussenstop in Albir en staan we een paar dagen in Pego. Via een prachtige bergroute belanden we in…

    Lees meer…


  • Varen onder de grond in Vall d’Uixo

    Coves de Sant Josep.

    Als je tientallen jaren je vrije tijd op boten hebt doorgebracht, blijft het water trekken. Nog niet eerder maakten we een vaartocht in de ingewanden van de aarde zoals in de grotten van La Vall d’Uixo. Ook zetten we twaalfduizend stappen om een kasteel in Onda te bezoeken, maken we een tussenstop in Les Coves…

    Lees meer…


  • Terug in de tijd in Besalú

    Besalu, Spanje

    Vaak hebben we gelezen over de verborgen parels in Catalonië. Nu het toeristenseizoen nog niet is losgebarsten besluiten we op zoek te gaan naar die historische schatten. Zo belanden we in Besalú, een eeuwenoud stadje aan de rand van La Garrocha, een vulkaanlandschap vol kraters, kegels en oude lavastromen. Besalú is een schilderachtige stadje in…

    Lees meer…


advertentie


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.