NOMAS in Lauwersoog

Avontuurlijke terugtocht naar Dokkum

”Pas maar op, in Dokkum vermoorden ze mensen”, waarschuwde een bevriende zeilkennis. Toch nemen we het risico en meren we wederom af in de sfeervolle Friese stad. Daar ging wel heel wat aan vooraf.

Terug naar het begin van ons zoute avontuur. Na een paar dagen in Dokkum met regen en veel wind te hebben getrotseerd, trekken we de stoute schoenen en de zeilkleding aan voor onze reis naar Brünsbuttel of Cuxhaven. Om 09.00 uur liggen we voor de eerste brug en om 12.00 uur varen we vanuit Lauwersoog over het Wad naar openzee.

Zware zeegang in het Westgat

Aanvankelijk verloopt de tocht rustig. Er waait een licht windje, onvoldoende om te zeilen, en de zee is kalm. Wel zien we bij het Westgat flinke brekers op de banken rollen. Aan de horizon ontwaren we witte zeiltjes. Als de zeegang snel ruiger wordt, zeggen we tegen elkaar dat we er even doorheen moeten. Verderop wordt het rustig, houden we onszelf voor.

Westgat
Blik op de plotter.

Dat blijkt behoorlijk tegen te vallen. Twee vissersschepen die ons oplopen duiken de steeds steiler wordende golven in. Soms heeft de NOMAS meer weg van een duikboot dan van een zeilboot. Dat ’nog even dan wordt het vast rustiger’ blijkt toch langer te duren dan we hadden verwacht, en gehoopt.

Rake klappen en flinke zwiepers

Voor ons zien we dat op de boot van onze zeilvrienden het voorzeil wordt uitgerold. Zou het daar al rustiger zijn, vragen we ons af. Dan valt ineens op dat ze de koers drastisch hebben verlegd en onze kant op varen. Ook zij maken flinke zwiepers en de boot maakt rake klappen.

Ankie in Lauwersoog nadat we hebben besloten terug te gaan naar Dokkum.
Ankie in Lauwersoog.

Boven het geweld van de brekers horen we dat een boot de Kustwacht oproept. De stem van de schipper klinkt ons bekend in de oren. Hij meldt dat de motor is uitgevallen en niet meer aan de praat is te krijgen. Onder zeil probeert de schipper vrij te blijven van de banken, maar doordat er nauwelijks wind staat, is dat een hopeloze klus.

Hulp is onderweg

Gelukkig meldt de Kustwacht even later dat er hulp onderweg is. Even later zien we inderdaad een kleine boot met hoge snelheid naderen. Uit het marifoonverkeer maken we op dat de bemanning gaat proberen een sleeplijn over te brengen om zo de boot van onze vrienden terug te brengen naar Lauwersoog.

Vissersschepen in Lauwersoog.
Vissersschepen in Lauwersoog.

Ook wij wenden de steven en zetten tegen de stroom in koers naar de haven. Na enige tijd wordt de zee rustiger, maar door de stevige ebstroom maken we nauwelijks voortgang. Met een snelheid over de grond van nog geen drie knopen komen we uiteindelijk weer in de buitenhaven van Lauwersoog. Ook onze vrienden liggen daar veilig afgemeerd.

Ondiepte in Lauwersoog

Met moeite vinden we een plekje. In een box vastknopen lukt niet, want nog maar net is de kop van de NOMAS ter hoogte van de zijsteiger of de dieptemeter loopt fors terug. Aan een langssteiger is nog een plekje waar wel voldoende water staat. Daar kunnen we rustig bijkomen en gaan horen wat er loos is op de boot van onze vrienden.

Naar de Oostzee zeilen zit er voorlopig niet in, blijkt al snel, want een monteur stelt de volgende dag vast dat er vuil in de dieseltanks zit. Dat is door een professioneel bedrijf op te lossen, maar het kan zeker twee weken duren voordat ze die klus kunnen klaren.

In de regen op weg naar Dokkum.
In de regen op weg naar Dokkum.

Terug naar Dokkum

Ook wij stellen onze plannen bij. Na die wilde tocht door het onstuimige Westgat beseffen we dat zeilen naar de Oostzee op zijn minst te hoog gegrepen is. Na een jaar waarin ernstige medische problemen ons aan huis gekluisterd hielden, kunnen we beter onze ambities bijstellen, vinden we. Fysiek blijkt een lange tocht over zee nog te zwaar.

Dus schutten we weer naar binnen en zetten we, ondanks de waarschuwingen waarnaar we aan het begin van dit bericht verwezen opnieuw de koers naar Dokkum. Ook voor ons zit de Oostzee er dit seizoen niet in. In de Friese stad, waar we alleen maar vriendelijke mensen ontmoeten, nemen we ons voor vanaf nu alleen maar te gaan waar de wind ons brengt.


advertentie


Ankie en Cees

Ankie en Cees van Dijk
Ankie en Cees van Dijk.

Onderweg naar bekende en onbekende bestemmingen. Ankie en Cees van Dijk reizen, ontdekken en bloggen.

Lees meer…

NOMAS nieuwsflits

Blijf op de hoogte van onze belevenissen en ontvang gratis tips over onze trips.


Advertentie

.

Meer berichten

  • Goudse boerenkaas in Portugal

    Overnachten bij de boerderij waar Goudse boerenkaas wordt gemaakt.

    Aan de Portugese westkust in het Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina bij Odemira ligt de boerderij van Frans Amt en Martine van ‘t Westende. Nog geen kilometer naar het westen beukt de Atlantische Oceaan tegen de rotsen. Deze bijzondere plek voor een melkveebedrijf is onze volgende bestemming. Hier doen we ons tegoed aan ambachtelijk […]

    Lees meer…


  • Nostalgisch tripje door de Algarve

    Kust Algarve

    In 2006 meerden we onze boot af in de marina van Portimão. Vaak hebben we langs de schitterende kust van de Algarve gezeild. Ook plaatsen als Lagos, Ferragudo, Albufeira, Villamoura en Villa Real de Sant Antonio bezochten we regelmatig. Favoriet was de ankerplaats bij Culatra, een eiland ten zuiden van Faro. Nu rijden we met…

    Lees meer…


  • Opnieuw slenteren door Sevilla

    Koetsjes in Sevilla

    Acht jaar geleden slenterden we door Sevilla. Nu we in de buurt zijn willen we deze bruisende Spaanse stad nog een keer bezoeken. Bij Dos Hermanas vinden we een camperplaats met een bushalte voor de deur. Met het openbaar vervoer ben je binnen een half uur in het centrum van Sevilla, staat op de website…

    Lees meer…


  • Via de woestijn naar La Peza

    La Peza

    Wakker worden als de zon langzaam uit de zee omhoog komt. Dat gebeurt als we in Santa Pola naar buiten kijken. Langzaam zien we een koperrode bol verschijnen. Tegelijk gaat de temperatuur snel omhoog. Vandaag willen we naar La Peza, zo’n dertig kilometer voor Granada. Tijdens de rit vergapen we ons aan het steeds ruiger…

    Lees meer…


advertentie


Eén reactie op “Avontuurlijke terugtocht naar Dokkum”

  1. Jannie De Jong avatar
    Jannie De Jong

    Hallo samen…
    Ik zit op het trapje van onze ‘salon’….
    Lees jullie verhaal…
    Over ‘het zat straks wel rustiger worden’…
    Over ‘heftige duikelingen’….
    Ja, kortom, over jullie belevenissen en emoties en conclusie…

    Mijn hart bonkt in m’n keel…

    Zomaar ineens komen de tranen….
    Zomaar zie ik mezelf in jullie verhaal…

    Zomaar… Ben ik maar weer zo overtuigd van het feit dat ik hier ECHT niet voor in de wieg gelegd ben…

    Zomaar ben ik zo trots op onszelf dat we deze keuze gemaakt hebben…

    Samen genieten is dubbel genieten…

    Dat wens ik jullie toe en zie het ook gebeuren…

    Cees en Ankie…trots op jullie.

    Liefs,
    Jannie.

Wij zijn benieuwd naar je reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.