Paard van Marken

Vijf zaken die ons opvallen

Jarenlang hebben we in zuidelijke regionen gevaren. Een enkele keer maakten we een kort zeiltochtje door Nederland. Nu we al een paar weken een deel van de vaderlandse wateren doorkruisen, vallen ons een paar dingen op. Een opsomming in willekeurige volgorde en zonder er ook maar het geringste waardeoordeel aan te hechten.

Bungelende stootwillen

Drie weken geleden begonnen we aan onze zeilreis door Nederland en voeren we vanuit Lelystad via Stavoren naar Sneek. Op het Johan Frisokanaal, De Morra, de Fluessen, het Heegermeer, de Jeltesloot en het Prinses Margrietkanaal zagen we nogal wat boten varen waarvan de bemanning het blijkbaar niet nodig vond de stootwillen op te ruimen. Bungelende zwarte, blauwe en witte fenders ontsierden de rompen. Was dat een jaar of vijftien geleden ook zo? In onze herinnering niet.

Vlagetiquette in verval

Bij het invallen van de duisternis, eigenlijk een halfuurtje eerder, halen wij de vlag naar binnen. Ook dat ritueel is, zo is onze indruk, uit de mode geraakt. Duitse en Nederlandse driekleuren wapperen vrolijk verder, ook als de bemanning al lang op één oor ligt. Verder ontdekten we dat er nogal wat, laten we het maar algemeen omschrijven, alternatieve vlaggen zijn. Wat is er mis met het vaderlandse rood, wit en blauw? Is het ouderwets, past het niet meer in deze tijd om de aloude vlagetiquette in ere te houden?

Reddingsvesten geen uitzondering meer

Anders is het gesteld met het dragen van reddingsvesten. Dat was ‘in onze tijd’ op de binnenwateren echt een uitzondering. Pas bij het verlaten van de sluizen bij IJmuiden of enige andere Nederlandse zeehaven trok de bemanning soms een reddingsvest aan. Nu lijkt het eerder regel dan uitzondering dat de opvarenden een vest dragen als ze het ruime water op gaan.

Vrouwen aan boord

In de afgelopen weken zijn we al verschillende keren boten tegengekomen die uitsluitend door vrouwen werden bemand. Natuurlijk juichen we dat toe, maar het viel ons op dat de watersport niet langer een door mannen gedomineerd tijdverdrijf is. Vooral in de Mediterrane landen merkten we dat marineros vaak vreemd opkeken als Ankie aan het roer stond en ik mij bezighield met het in gereedheid brengen van de stootwillen en de lijnen. Een man die het roer uit handen geeft?

Geen meter zonder boegschroef

Onze eerste manoeuvres nadat de NOMAS te water was gegaan verliepen niet geheel vlekkeloos. Zonder boegschroef met harde dwarswind een box invaren die maar net groot genoeg was, leverde een flinke uitdaging op. Een van de medewerkers van het bedrijf waar we de nodige onderhoudswerkzaamheden hadden laten verrichten, merkte zelf op dat eigenlijk elke boot met een lengte zoals die van de NOMAS in Nederland wel een boegschroef heeft. Nu we een paar weken onderweg zijn, begrijpen we wat hij bedoelt.

Niet echt iets veranderd

Vinden jullie de watersport in Nederland verandert? Die vraag krijgen we weleens voorgelegd. Nee, niet echt, luidt dan ons antwoord. Natuurlijk de gemiddelde lengte van de boten is een stuk toegenomen. Loop je ‘s avonds langs de haven dan zie je vaak een blauw schijnsel door de patrijspoorten ten teken dat de bemanning aan de buis gekluisterd zit en niet in de kuip of aan dek nog wat zit na te praten over de vaartocht van de afgelopen dag. Maar de sfeer, het sociale contact en de lol die mensen op het water hebben, die is wat ons betreft nog precies hetzelfde.

(Bovenstaande foto is gemaakt tijdens een zeilwedstrijd en dient alleen ter illustratie)


advertentie


Ankie en Cees

Ankie en Cees van Dijk
Ankie en Cees van Dijk.

Onderweg naar bekende en onbekende bestemmingen. Ankie en Cees van Dijk reizen, ontdekken en bloggen.

Lees meer…

NOMAS nieuwsflits

Blijf op de hoogte van onze belevenissen en ontvang gratis tips over onze trips.


Advertentie

.

Meer berichten

  • Goudse boerenkaas in Portugal

    Overnachten bij de boerderij waar Goudse boerenkaas wordt gemaakt.

    Aan de Portugese westkust in het Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina bij Odemira ligt de boerderij van Frans Amt en Martine van ‘t Westende. Nog geen kilometer naar het westen beukt de Atlantische Oceaan tegen de rotsen. Deze bijzondere plek voor een melkveebedrijf is onze volgende bestemming. Hier doen we ons tegoed aan ambachtelijk […]

    Lees meer…


  • Nostalgisch tripje door de Algarve

    Kust Algarve

    In 2006 meerden we onze boot af in de marina van Portimão. Vaak hebben we langs de schitterende kust van de Algarve gezeild. Ook plaatsen als Lagos, Ferragudo, Albufeira, Villamoura en Villa Real de Sant Antonio bezochten we regelmatig. Favoriet was de ankerplaats bij Culatra, een eiland ten zuiden van Faro. Nu rijden we met…

    Lees meer…


  • Opnieuw slenteren door Sevilla

    Koetsjes in Sevilla

    Acht jaar geleden slenterden we door Sevilla. Nu we in de buurt zijn willen we deze bruisende Spaanse stad nog een keer bezoeken. Bij Dos Hermanas vinden we een camperplaats met een bushalte voor de deur. Met het openbaar vervoer ben je binnen een half uur in het centrum van Sevilla, staat op de website…

    Lees meer…


  • Via de woestijn naar La Peza

    La Peza

    Wakker worden als de zon langzaam uit de zee omhoog komt. Dat gebeurt als we in Santa Pola naar buiten kijken. Langzaam zien we een koperrode bol verschijnen. Tegelijk gaat de temperatuur snel omhoog. Vandaag willen we naar La Peza, zo’n dertig kilometer voor Granada. Tijdens de rit vergapen we ons aan het steeds ruiger…

    Lees meer…


advertentie


Wij zijn benieuwd naar je reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.