Paard van Marken

Vijf zaken die ons opvallen

Jarenlang hebben we in zuidelijke regionen gevaren. Een enkele keer maakten we een kort zeiltochtje door Nederland. Nu we al een paar weken een deel van de vaderlandse wateren doorkruisen, vallen ons een paar dingen op. Een opsomming in willekeurige volgorde en zonder er ook maar het geringste waardeoordeel aan te hechten.

Bungelende stootwillen

Drie weken geleden begonnen we aan onze zeilreis door Nederland en voeren we vanuit Lelystad via Stavoren naar Sneek. Op het Johan Frisokanaal, De Morra, de Fluessen, het Heegermeer, de Jeltesloot en het Prinses Margrietkanaal zagen we nogal wat boten varen waarvan de bemanning het blijkbaar niet nodig vond de stootwillen op te ruimen. Bungelende zwarte, blauwe en witte fenders ontsierden de rompen. Was dat een jaar of vijftien geleden ook zo? In onze herinnering niet.

Vlagetiquette in verval

Bij het invallen van de duisternis, eigenlijk een halfuurtje eerder, halen wij de vlag naar binnen. Ook dat ritueel is, zo is onze indruk, uit de mode geraakt. Duitse en Nederlandse driekleuren wapperen vrolijk verder, ook als de bemanning al lang op één oor ligt. Verder ontdekten we dat er nogal wat, laten we het maar algemeen omschrijven, alternatieve vlaggen zijn. Wat is er mis met het vaderlandse rood, wit en blauw? Is het ouderwets, past het niet meer in deze tijd om de aloude vlagetiquette in ere te houden?

Reddingsvesten geen uitzondering meer

Anders is het gesteld met het dragen van reddingsvesten. Dat was ‘in onze tijd’ op de binnenwateren echt een uitzondering. Pas bij het verlaten van de sluizen bij IJmuiden of enige andere Nederlandse zeehaven trok de bemanning soms een reddingsvest aan. Nu lijkt het eerder regel dan uitzondering dat de opvarenden een vest dragen als ze het ruime water op gaan.

Vrouwen aan boord

In de afgelopen weken zijn we al verschillende keren boten tegengekomen die uitsluitend door vrouwen werden bemand. Natuurlijk juichen we dat toe, maar het viel ons op dat de watersport niet langer een door mannen gedomineerd tijdverdrijf is. Vooral in de Mediterrane landen merkten we dat marineros vaak vreemd opkeken als Ankie aan het roer stond en ik mij bezighield met het in gereedheid brengen van de stootwillen en de lijnen. Een man die het roer uit handen geeft?

Geen meter zonder boegschroef

Onze eerste manoeuvres nadat de NOMAS te water was gegaan verliepen niet geheel vlekkeloos. Zonder boegschroef met harde dwarswind een box invaren die maar net groot genoeg was, leverde een flinke uitdaging op. Een van de medewerkers van het bedrijf waar we de nodige onderhoudswerkzaamheden hadden laten verrichten, merkte zelf op dat eigenlijk elke boot met een lengte zoals die van de NOMAS in Nederland wel een boegschroef heeft. Nu we een paar weken onderweg zijn, begrijpen we wat hij bedoelt.

Niet echt iets veranderd

Vinden jullie de watersport in Nederland verandert? Die vraag krijgen we weleens voorgelegd. Nee, niet echt, luidt dan ons antwoord. Natuurlijk de gemiddelde lengte van de boten is een stuk toegenomen. Loop je ‘s avonds langs de haven dan zie je vaak een blauw schijnsel door de patrijspoorten ten teken dat de bemanning aan de buis gekluisterd zit en niet in de kuip of aan dek nog wat zit na te praten over de vaartocht van de afgelopen dag. Maar de sfeer, het sociale contact en de lol die mensen op het water hebben, die is wat ons betreft nog precies hetzelfde.

(Bovenstaande foto is gemaakt tijdens een zeilwedstrijd en dient alleen ter illustratie)


Ankie en Cees

Ankie en Cees.
Ankie en Cees van Dijk.

Onderweg naar bekende en onbekende bestemmingen. Ankie en Cees van Dijk reizen, ontdekken en bloggen.

Lees meer…


Advertentie

NOMAS nieuwsflits

Blijf op de hoogte van onze belevenissen en ontvang gratis tips over onze trips.


Advertentie



Meer berichten

  • Varen onder de grond in Vall d’Uixo

    Coves de Sant Josep.

    Als je tientallen jaren je vrije tijd op boten hebt doorgebracht, blijft het water trekken. Nog niet eerder maakten we een vaartocht in de ingewanden van de aarde zoals in de grotten van La Vall d’Uixo. Ook zetten we twaalfduizend stappen om een kasteel in Onda te bezoeken, maken we een tussenstop in Les Coves…

    Lees meer…


  • Terug in de tijd in Besalú

    Besalu, Spanje

    Vaak hebben we gelezen over de verborgen parels in Catalonië. Nu het toeristenseizoen nog niet is losgebarsten besluiten we op zoek te gaan naar die historische schatten. Zo belanden we in Besalú, een eeuwenoud stadje aan de rand van La Garrocha, een vulkaanlandschap vol kraters, kegels en oude lavastromen. Besalú is een schilderachtige stadje in…

    Lees meer…


  • Is een camperbus iets voor ons?

    Camper bij Camping Severin

    Onze zoektocht naar een camper heeft nog niets opgeleverd, maar we willen er toch een paar dagen op uit. Dus huren we een camperbus. Zo kunnen we ook proberen of dat iets voor ons is. Zo’n camperbus lijkt ideaal om veel te reizen, maar of we er zelf een zullen aanschaffen… Hoewel het aanbod van…

    Lees meer…


  • Met de trein naar het kasteel

    Strand van Calpe met de rots.

    Nu we de omgeving van San Rafael del Rio, onze nieuwe woonplaats, een beetje hebben verkend, wordt het tijd voor een familiebezoek in Pego en opnieuw een zoektocht naar onbekende pareltjes. Ook waaien we even lekker uit in Calpe en op de terugreis stoppen we in Xativa. Waarom is deze stad uitgestorven als wij er…

    Lees meer…


advertentie


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.